Intervisie is een vorm van deskundigheidsbevordering waarbij men een beroep doet op collega's c.q. vakgenoten om mee te denken over persoon- en functiegebonden vraagstukken en knelpunten uit de eigen werksituatie c.q. werkpraktijk.

 

Het doel is het verbeteren van het persoonlijk functioneren d.m.v. leren van elkaar en het onderling adviseren over werksituaties. Voorwaarde voor een goed intervisiegesprek is tenminste:

• De probleemhebber moet een probleem hebben dat hem werkelijk dwars zit en waar hij werkelijk iets aan wil doen;
• De "helpers" moeten een onverdeelde aandacht hebben voor de probleemhebber;
• Binnen een (samen) vastgestelde structuur;
• Oplossingsgericht d.m.v. ervaringuitwisseling;
• Autonoom, ervaringsgericht leerproces.

Intervisie kan een gesprek zijn waarin iemand begint met een probleemstelling en anderen vragen stellen. Om niet in alle mogelijke valkuilen te trappen is het raadzaam intervisie eerst systematisch te oefenen. Intervisie kan o.a. worden ingezet om met elkaar:

• Feedback te kunnen geven op elkaars functioneren en daardoor de mogelijkheid te bieden een 'gedrags' verandering te bewerkstelligen;
• Alternatieve oplossingen en/of aanpak aandragen om elkaar te helpen bij de verdere professionalisering;
• Als klankbord bij schijnbaar onoverkomelijke problemen bij het uitvoeren van opdrachten;
• Ervaringen te delen, ordenen van gegevens uit de ervaring, vergelijken met eerder verworven inzichten en belevingen, opnemen en afleiden conclusies voor nieuw handelen.

Intervisie is niet: oefenen in adviesvaardigheden; methoden en technieken aanleren; uitwisselen van vakkennis en/of in therapie gaan.

 

Meer weten over intervisie en hoe wij intervisie vorm geven? Lees dan dit document.

 

Oorsprong

 

Intervisie is voortgekomen uit - in het maatschappelijk werk - supervisie. Supervisie kan vrij wor-den vertaald als: leren van mij. Intervisie kan worden vertaald als: leren van elkaar.

 

Intervisie wordt overal toegepast. Als je de literatuur er op naslaat, kom je verschillende methoden tegen die allemaal onder de noemer ‘intervisie’ worden geplakt.

 

Voorbeelden hiervan zijn: de Japanse kwaliteitskringen, waarbij groepen (maximaal 10) medewerkers regelmatig bijeen komen om werkproblemen door te spreken en collegiale consultatie in de gezondheidszorg en het onderwijs.

 

Diverse methoden:

• Incidentmethode
• Krachtenveldanalyse
• Profielbeschrijving
• De Balint-methode
• Themagecentreerde interactie (levend leren)
• De methode Raguse
• De ‘SIOO’ methode.